Όταν «αναρχικός» πυροβόλησε τον Μαλατέστα

Ερρίκο Μαλατέστα

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1890 υπήρξε μια έντονη συζήτηση στο ιταλικό αναρχικό κίνημα μεταξύ των οργανωτιστών [organisationalists] που υποστήριζαν τις τυπικές οργανώσεις όπως οι ομοσπονδίες, και των αντιοργανωτιστών, που υποστήριζαν μόνο τις ομάδες συγγένειας και θεωρούσαν ότι η τυπική οργάνωση ήταν ασυμβίβαστη με τις αναρχικές στρατηγικές και αξίες. Η κύρια διαμάχη στις Ηνωμένες Πολιτείες γινόταν μεταξύ του Ερρίκο Μαλατέστα, ο οποίος ήταν εκδότης της εφημερίδας Το Κοινωνικό Ζήτημα [La Questione Sociale] και υποστήριζε την τυπική οργανωτική δομή, και του Τζουσέπε Τσιακανβίλλα, ο οποίος επιμελούταν την εφημερίδα Αυγή [l’Aurora] και απέρριπτε την τυπική οργάνωση. (Turcato 2012, 190-7)

Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν «αναρχικός» πυροβόλησε τον Μαλατέστα

Ο Ελευθεριακός Κοινοτισμός (Κομμουναλισμός)

the-project-love-header-image-darker

 

Ο ελευθεριακός κοινοτισμός με την έννοια της πρότασης ενός συνόλου πολιτικών που ενισχύουν προνομιακά το τοπικό επίπεδο με κύτταρο την έννοια της κοινότητας, είναι η ουσιαστική απάντηση στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό.

Παρέχει το πλαίσιο που οι άνθρωποι και οι κοινοτικές τους συλλογικότητες θα μπορέσουν  να επαναπροσδιορίσουν και να ελέγξουν τη ζωή τους και την τοπική οικονομία, ώστε να επιτευχθεί η υποχώρηση της φτώχειας και των ανισοτήτων, η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και της πρόνοιας, η αναβίωση της συνοχής της ανθρώπινης κοινότητας και της περιβαλλοντικής προστασίας, η αποκατάσταση του αισθήματος ασφαλείας για το μέλλον.

Το πλαίσιο του κομμουναλισμού απορρίπτει τον ανταγωνισμό σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνει έμφαση στη συνεργασία και την αλληλεγγύη για την Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Ελευθεριακός Κοινοτισμός (Κομμουναλισμός)

Murray Bookchin: Τι είναι ο κομμουναλισμός; Η δημοκρατική διάσταση του αναρχισμού

Doc5tLPXUAEQG6E

 

Τι είναι ο κομμουναλισμός; Η δημοκρατική διάσταση του αναρχισμού *

  Του  Murray Bookchin **

Σύνοψη:

Η δημοκρατία δεν είναι μια μορφή «διακυβέρνησης», αλλά η αυτο-διεύθυνση της κοινωνίας μέσα από συνελεύσεις πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις για τη λήψη των αποφάσεων με ομοφωνία, ουσιαστικά, αντιπροσωπεύουν την ατομικιστική αλτερνατίβα στη δημοκρατία και προϋποθέτουν ένα είδος ομοιομορφίας και ψυχολογικής ομοιογένειας που αποκλείει την ατομική διαφορετικότητα, η οποία συνιστά τη βάση μιας ελεύθερης κοινωνίας. Η δημοκρατία είναι η πολιτική διάσταση του αναρχισμού και ο κομμουναλισμός είναι η πολιτική που στοχεύει στη διαδικασία δημιουργίας ενεργών πολιτών και αυθεντικών κοινοτήτων που συνδέονται Συνεχίστε την ανάγνωση Murray Bookchin: Τι είναι ο κομμουναλισμός; Η δημοκρατική διάσταση του αναρχισμού

David Graeber – Κράτος και Δημοκρατία: ο ανέφικτος γάμος

Τα τελευταία διακόσια χρόνια οι δημοκράτες προσπαθούσαν να μπολιάσουν με ιδανικά λαϊκής αυτοκυβέρνησης τον καταπιεστικό μηχανισμό του κράτους. Τελικά, το σχέδιο αυτό απλώς δεν λειτουργεί. Τα κράτη δεν μπορούν, από τη φύση τους, να εκδημοκρατιστούν πραγματικά. Εξάλλου  αποτελούν κατά βάση τρόπους οργάνωσης της βίας. Οι αμερικάνοι φεντεραλιστές ήταν αρκετά ρεαλιστές όταν υποστήριζαν ότι η δημοκρατία είναι ασύμβατη με μια κοινωνία που βασίζεται σε ανισότητες πλούτου. Για να προστατευτεί ο πλούτος, χρειάζεται ένας μηχανισμός καταπίεσης που θα συγκρατεί τον ίδιο αυτόν τον «όχλο», στον οποίο δίνει δύναμη η δημοκρατία.

Συνεχίστε την ανάγνωση David Graeber – Κράτος και Δημοκρατία: ο ανέφικτος γάμος

David Graeber – Κατάλαβες τώρα αγανακτισμένε πασιφιστή;

Η αστυνομία συχνά επιτίθεται ή συλλαμβάνει εκείνους στους οποίους πρωτύτερα είχε εγγυηθεί ασφαλή έξοδο. Τακτικός της στόχος είναι οι γιατροί. Αν εκείνοι που πραγματοποιούν δράση σε μια μεριά της πόλης επειχειρούν να σχηματίσουν “πράσινες ζώνες” ή ασφαλείς περιοχές σε μια άλλη μεριά -με άλλα λόγια, αν επιχειρήσουν να οριοθετήσουν μια περιοχή όπου όλοι θα έχουν συμφωνήσει να μην παραβούν το νόμο ή να μην προκαλέσουν τις αρχές, με σκοπό να διαχωριστούν οι μάχιμοι από τους άμαχους- η αστυνομία επιτίθεται συνεχώς στην πράσινη ζώνη.
Γιατί συμβαίνει αυτό;

Συνεχίστε την ανάγνωση David Graeber – Κατάλαβες τώρα αγανακτισμένε πασιφιστή;

Σχολές αναρχικής σκέψης: Αναρχογυμνισμός

iniciales
Από την αναρχογυμνιστική έκδοση «Iniciales»

Οι αναρχογυμνισμός εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως μία ένωση της αναρχικής και της γυμνιστικής φιλοσοφίας. Κυρίως, είχε απήχηση στο πλαίσιο των αναρχοατομικιστικών κύκλων, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, και στην Κούβα.

Οι αναρχογυμνιστές υποστηρίζουν την χορτοφαγία, τον ελεύθερο έρωτα, τον γυμνισμό, την πεζοπορία και μια οικολογική θεώρηση του κόσμου μέσα και έξω απο τις αναρχικές ομάδες. Ο αναρχογυμνισμός, επίσης, προωθεί μια οικολογική κοσμοθεωρία, μικρά οικολογικά χωριά, με μεγαλύτερη έμφαση στον γυμνισμό, ως έναν τρόπο για να να αποφευχθεί ο πλασματική μαζική βιομηχανική κοινωνία.  Οι γυμνιστές ατομικιστές αναρχικοί βλέπουν το άτομο μόνο με τις βιολογικές, φυσικές και ψυχολογικές πτυχές του και προσπαθουν να εξαλείψουν τους κοινωνικόυς προσδιορισμούς. 

Συνεχίστε την ανάγνωση Σχολές αναρχικής σκέψης: Αναρχογυμνισμός

Αγωνιστική Μειοψηφία: Το Ζήτημα της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης [PDF]

image-20151110-5460-rvewsi

Από το δίτομο έργο «Μαύρη Φλόγα» Των Lucien van der Walt και Michael Schmidt

Mετάφραση, επιμέλεια: Κωστής


[…] Ο Μαλατέστα είχε υποστηρίξει ότι «ο Μπακούνιν περίμενε πάρα πολλά από τη Διεθνή· όμως, παράλληλα, δημιούργησε τη Συμμαχία, μια μυστική οργάνωση με σαφώς ορισμένο πρόγραμμα – αθεϊστικό, σοσιαλιστικό, αναρχικό, επαναστατικό».

Συνεχίστε την ανάγνωση Αγωνιστική Μειοψηφία: Το Ζήτημα της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης [PDF]

Το κοινωνικόν ανιστόρητον και η εχθρότητα προς την κοινωνία

solidarity (1)

 

Το κείμενο που ακολουθεί προσπαθεί να τοποθετηθεί σε ζητήματα που, έτσι κι αλλιώς, έχουν αναφερθεί από πολλούς πολέμιους της ελευθερίας και της αναρχίας.

Αν ασχολούμαστε, όσο πιο συνοπτικά μας επιτρέπει ο διαθέσιμος χώρος μιας εφημερίδας, είναι γιατί οι απαξιωτικές, προς την κοινωνία και την κοινωνική δράση, απόψεις κυκλοφορούν μέσα σε ομαδοποιήσεις και παρέες που έχουν αναδειχθεί μέσα από την ζωντάνια των συγκρούσεων ενάντια στο κράτος και τις επιλογές του.

Οι απόψεις αυτές, ντυμένες με έναν «επαναστατικό τσαμπουκά», στην πραγματικότητα διαπνέονται Συνεχίστε την ανάγνωση Το κοινωνικόν ανιστόρητον και η εχθρότητα προς την κοινωνία

Γιατί η Αναρχία είναι παρεξηγημένη;

banksy-trouble

 

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του Kollect

Το παρακάτω κείμενο έχει οπτικές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν φιλελεύθερες ή και χίπικες, αλλά επίσης δείχνει πως ο όρος αναρχία διαστρευλώθηκε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μήπως σας θυμίζει κάτι;

***

Γιατί η Αναρχία είναι παρεξηγημένη;-Του Greg Guma

Το να δηλώνεις την πίστη σου σε μία κοινωνία, δομημένη μάλλον στην ατομική ελευθερία παρά σε ιεραρχικές εξουσιαστικές σχέσεις, φαντάζει τόσο αμερικάνικη όσο κι η μηλόπιτα[εθνικό γλυκό στο Αμέρικα]. Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει. Ωστόσο, άμα το ομιλούν υποκείμενο αυτοαποκαλείται αναρχικό, οι ίδιες απόψεις συνήθως στηλιτεύονται ως αντιαμερικανικές ή και προδοτικές.

Τον τελευταίο αιώνα, οι αναρχικοί έχουν στιγματιστεί ως ανατρεπτικοί, τρομοκράτες με βόμβες ανά χείρας. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θεωρούνται ως παραπλανημένοι ουτοπιστές. Όμως, καμία έννοια δεν υπήρξε Συνεχίστε την ανάγνωση Γιατί η Αναρχία είναι παρεξηγημένη;

«Για να τελειώνουμε με τους τρελούς καιρούς»

σημειώσεις για τον κοινωνικό αναρχισμό και το ελευθεριακό κίνημα

Του Νίκου Νικολαΐδη

Στις μέρες μας εμφανίζεται μια αντιπαράθεση μεταξύ του λεγόμενου κοινωνικού αναρχισμού και του λεγόμενου ατομικιστικού ή μηδενιστικού αναρχισμού. Αυτό το κείμενο δεν θα ασχοληθεί με τη δεύτερη τάση, ούτε θα αναφερθεί στον κοινωνικό αναρχισμό ως τάση που αντιπαρατίθεται στον ατομικιστικό και το μηδενιστικό αναρχισμό, όπως συχνά συνηθίζεται. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να συμβάλει στη συζήτηση για το ελευθεριακό κίνημα, όρος που ίσως εκφράζει πιο ξεκάθαρα αυτό που πολλοί περιγράφουν ως «κοινωνικό αναρχισμό». Και να υπενθυμίσει ότι Συνεχίστε την ανάγνωση «Για να τελειώνουμε με τους τρελούς καιρούς»