Προδοσία – Μια Κριτική Ανάλυση της Κουλτούρας του Βιασμού στις Αναρχικές Υποκουλτούρες

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΥΘΥΝΩΝ:

Έχουμε βαρεθεί να αποποιούμαστε τις ευθύνες που μας επιρρίπτουν. Αγανακτούμε όταν πρέπει να απολογούμαστε και να δικαιολογούμαστε για όσα λέμε, πριν καν τα πούμε. Εξοργιζόμαστε για την ενασχόληση με λεπτομέρειες όταν συζητιούνται περιστατικά βιασμών, σεξουαλικών επιθέσεων και σεξουαλικών κακοποιήσεων. Μας προσβάλει και μας φέρνει σε δύσκολη θέση το ότι πρέπει διαρκώς να τονίζουμε ότι δεν μιλάμε εκ μέρους όλων των επιζώντων, λες κι αυτό θα ήταν ποτέ δυνατό. Ναι, σίγουρα… κατανοούμε την ανάγκη για μια εμφανώς τοποθετημένη προειδοποίηση περί θύελλας αντιδράσεων. Αυτό απαιτούν οι κανόνες καλής συμπεριφοράς. Όταν όμως οι φρενήρεις προσπάθειες να μην προκαλέσει ο ένας τον άλλο αποτελούν τεχνάσματα για να μη συζητηθούν σε βάθος τα θέματα διαπροσωπικής βίας, για να κρυφτεί το θέμα σ’ ένα καλοφτιαγμένο κουτάκι, το οποίο ανοίγεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις -όταν η ψευδαίσθηση “ασφάλειας” είναι εγγυημένη- λοιπόν… τότε αρχίζουμε να παίρνουμε ανάποδες! Αν μιλάμε για την καταπίεση μας μόνον όταν νιώθουμε ασφαλείς, τότε θα μείνουμε για πάντα σιωπηλοί. Αν δεν μπορούμε να μάθουμε να επιλύουμε τις διαφορές μας όταν βρισκόμαστε σε περιβάλλον φίλων και συντρόφων, τότε δεν θα είμαστε ικανοί να τις επιλύσουμε Συνεχίστε την ανάγνωση Προδοσία – Μια Κριτική Ανάλυση της Κουλτούρας του Βιασμού στις Αναρχικές Υποκουλτούρες

Angela Beallor: Ο σεξισμός στο αναρχικό κίνημα

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Northeastern Anarchist #2 Spring 2001. Η Angella Beallor είναι συγγραφέας, φωτογράφος και ακτιβίστρια. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

 

Το άρθρο αυτό είναι μια προσθήκη στη συζήτηση που (ή θα έπρεπε να) υπάρχει γύρω από το σεξισμό μέσα στα ίδια τα κινήματα που ισχυρίζονται πως τον πολεμούν. Είναι δύσκολή διαδικασία ο διαχωρισμός μεταξύ του σεξισμού μέσα στο αναρχικό κίνημα και το σεξισμό εν γένει μέσα στη κοινωνία, μιας και η κριτική που μπορεί να ειπωθεί κατά του αναρχικού κινήματος, είναι κριτική προς την ευρύτερη κοινωνία. Υπάρχει ένα κενό εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει σοβαρή αναρχοφεμινιστική/αντισεξιστική κριτική, που έχει οδηγήσει σε απουσία διαλόγου και σοβαρής δράσης γύρω από το σεξισμό. Η κριτική αυτή θα είναι βασισμένη πάνω στις αδυναμίες του αναρχικού κινήματος, που συχνά επιδεινώνονται σε θέματα γύρω από το σεξισμό (και άλλες μορφές καταπίεσης). Υπάρχει ένα συνεχές σκέψης και δράσης, το οποίο πρέπει να απασχολήσει το αναρχικό Συνεχίστε την ανάγνωση Angela Beallor: Ο σεξισμός στο αναρχικό κίνημα

Τι είναι ο Ματσοσιαλισμός και ο Αντραρχισμός;

Προειδοποίηση περιεχομένου: μισογυνισμός, ματσίλα, κουλτούρα βιασμού

 

Σύμφωνα με την εμπειρία μου, οι ματσοσιαλιστές δεν υποστηρίζουν ανοιχτά την πατριαρχία, όμως αρνούνται ότι υπάρχει και είναι πρόβλημα ή μειώνουν τη σημασία της. Προσπαθούν διαρκώς ν’ αλλάξουν το κέντρο της προσοχής: θα έπρεπε να επικεντρώνεσαι στο ταξικό / είσαι διασπαστική / είσαι μικροαστή (τι φρίκη!). Ή απλώς επιτίθενται απέναντι σ’ έναν φεμινισμό που υποτίθεται πως είναι μπουρζουά και δεν έχει τίποτα να πει για την τάξη ή άλλους άξονες καταπίεσης. Ή απλώς αγνοούν τον φεμινισμό. Για μένα αυτό είναι πολύ σαφές. Προφανώς θα ήταν δύσκολο με τις προοδευτικές απόψεις τους να στηρίξουν ανοιχτά μια έμφυλη ιεραρχία. Αλλά η αμυντικότητά τους Συνεχίστε την ανάγνωση Τι είναι ο Ματσοσιαλισμός και ο Αντραρχισμός;

Φεμινάζι: Ένας όρος εντελώς λάθος, καταπιεστικός και ηλίθιος

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του Kollect

Τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό internet έχει σκάσει μύτη ο όρος «φεμινάζι» ή «φεμιναζισμός» και χρησιμοποιείται από διάφορα άτομα αναφορικά με ζητήματα σεξισμού με στόχο να περιγράψουν με αρνητικό τρόπο είτε ανθρώπους που εντάσσονται στο φεμινιστικό κίνημα, και δη στα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια του, είτε θέσεις που έχουν οι άνθρωποι αυτοί αναφορικά με πατριαρχικές πρακτικές ή απόψεις.

Ο όρος αυτό έσκασε μύτη στο ‘Murica από τον Rush Limbaugh, μια ακροδεξιά περσόνα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και ο λόγος που πρωτοδιατύπωσε τον όρο αυτό, σε ένα βιβλίο του το 1992, ήταν για στιγματίσει τις γυναίκες που πάλευαν [και δυστυχώς παλεύουν ακόμα] στις ΗΠΑ για την θεσμοθέτηση του δικαιώματος της γυναίκας στην έκτρωση. Ο Limbaugh επίσης δίνει τα credits για τον όρο στον Thomas W. Hazlett [νεοσυντηρητικός φιλελές καθηγητής οικονομίας].

Συνεχίστε την ανάγνωση Φεμινάζι: Ένας όρος εντελώς λάθος, καταπιεστικός και ηλίθιος

Αμαζόνες Σουφραζέτες – Μια ιστορία γεμάτη Ζίου Ζίτσου

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του Kollect

Οι σουφραζέτες επιβιώνουν στο κοινό φαντασιακό του παρόντος, η ιστορία τους, αν όχι γνωστή, τουλάχιστον οικεία. Ιδωμένες είτε ως καρικατουρίστικες γυναικείες μορφές με κορδέλες και λουλούδια, γελοίες απαιτήσεις κι ανάρμοστη συμπεριφορά είτε ως πρότυπα διαρκούς εξέγερσης και διαμαρτυρίας, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί τον αδιάκοπο αγώνα τους για την αναγνώριση των γυναικών ως πολιτικά ισότιμων υποκειμένων. Με κύριο αίτημα την παροχή ψήφου στις γυναίκες κι όχημα την Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών(WSPU) ακολούθησαν τακτικές πολιτικής απειθαρχίας, επιτιθέμενες μεταξύ άλλων στην ατομική ιδιοκτησία, κι επιδόθηκαν σε απεργίες πείνας προκειμένου να αναγνωριστούν ως πολιτικοί κρατούμενοι. Ένα κίνημα που διήρκεσε καθ’ όλη τη διάρκεια της Εδουαρδιανής περιόδου κι αποτέλεσε ορόσημο στη μάχη των γυναικών για ισότητα.

 

garrud7
Σουφραζέτα αντιστέκεται σε σύλληψη.

 

Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο λιγότερο γνωστό στην ιστορία του κινήματος, η σύνδεση των σουφραζετών με το ζίου ζίτσου κι η συγκρότηση Συνεχίστε την ανάγνωση Αμαζόνες Σουφραζέτες – Μια ιστορία γεμάτη Ζίου Ζίτσου

The Nu Project: Σπάζωντας τα πρότυπα ομορφιάς με όπλο το φωτογραφικό φακό

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του Kollect

Της Maria Sofou

Οι φωτογράφοι Ματ Μπλουμ και Κέιτι Κεσλερ συνεργάστηκαν για το Nu Project, μια ιδέα που άρχισε το 2005 και τώρα έχει γίνει μια σειρά από βιβλία.

Το Nu Project είναι γεμάτο με όμορφες, αλλά το κυριότερο, ειλικρινείς φωτογραφίες γυναικών που θέλουν να δείξουν τα σώματά τους έτσι όπως ακριβώς είναι. Μέσα στην οικειότητα των ίδιων τους των σπιτιών, αυτές οι γυναίκες αποκαλύπτουν τα σώματά τους χωρίς δισταγμό, χωρίς μακιγιάζ και μόνο με φυσικό φωτισμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση The Nu Project: Σπάζωντας τα πρότυπα ομορφιάς με όπλο το φωτογραφικό φακό

Δυο μέτρα – δυο μέτρα κάτω απο την γη υπάρχει μια θέση για κάθε βιαστή

Εξάρχεια. Μια από τις περιοχές της Αθήνας που δεν κοιμάται ποτέ. Μια από τις περιοχές  της Αθήνας που είναι ενεργή ακόμα και τις πιο ήσυχες ώρες. Στην περιοχή λοιπόν αυτή συνέβη το παρόν περιστατικό που μόνο οργή,απογοήτευση και μένος μπορεί να δημιουργήσει. Να σημειώσω ότι είμαι κάτοικος Εξαρχείων και από το διαμέρισμα μου βλέπωτο καφέ »Χάρτες» που βρίσκεται στο πιο κεντρικό σημείο της Βαλτετσίου, μεταξύ Ζωοδόχου Πηγής και Εμμανουήλ Μπενάκη. Λίγο παραδίπλα υπάρχει μια λευκή πόρτα με μία ταμπέλα όπου γράφει ΕΥΡΩΠΟΛΙΣ ΚΕΝΤΡΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ. Η ιστορία έχει ως εξής.

Ξημερώματα Δευτέρας 30 Ιανουαρίου,ώρα 3:30-4:00 περιπου. Ακούω φωνές,βογγητά και σεξουαλικούς ήχους, όπου μόνο σαν βογγητά ηδονής δεν ακουγόντουσαν. Αφού συνειδητοποίησα ότι οι φωνές προερχόντουσαν από τον δρόμο,βγήκα στο μπαλκόνι για να δω ότι ακριβώς στο σημείο της λευκής πόρτας που προανέφερα, μία κοπέλα και ένας τύπος κάνανε σεξ. Ήταν φανερά και οι δύο αρκετά πιωμένοι/μαστουρωμένοι. Ήταν όμως εξίσου φανερό ότι η κοπέλα έκανε κινήσεις να τον απομακρύνει, ενώ του δήλωνε συνεχώς την άρνηση της λεκτικά αλλά και με την στάση του σώματος της, σκουντώντας τον και σπρώχνοντας τον για να την αφήσει. Εκείνος όχι μόνο δεν σταματούσε,αλλά συνέχιζε τις πρακτικές του… Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν ήταν συναινετική η σεξουαλική πράξη. Μέσα σε όλο το σκηνικό, ο τύπος κρατούσε και ένα κινητό στο χέρι κάνοντας πιθανότατο ότι μπορούσε να κατέγραφε την όλη διαδικασία. Ακριβώς δίπλα τους εκείνη τη στιγμή περνούσαν δύο άτομα και δεν έκαναν απολύτως τίποτα. Αμέσως φώναξα την συγκάτοικό μου, η οποία άρχισε να φωνάζει στον τύπο να αφήσει την κοπέλα. Εγώ έβαλα στα γρήγορα παπούτσια και κατέβηκα κυριολεκτικά με τις πυτζάμες στον δρόμο. Τονίζω ότι το όλο σκηνικό εκτελίσσεται Βαλτετσίου, κοντα στην Ζωοδοχου Πηγης. Είκοσι μέτρα πιο κάτω είχαν κατέβει δύο άντρες των ΜΑΤ, από αυτούς που φυλάνε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη. Βλέποντας τους τούς φώναξα <<θα πάτε να του την κόψετε ή θα πάω να του την κόψω εγώ;>>Τότε ο τύπος σηκώθηκε πάνω από την κοπέλα, ανασήκωσε το παντελόνι του, ήπιε μια γουλιά απο ένα μπουκάλι που κρατούσε στο χέρι και άρχισε να κατηφορίζει την Βαλτετσίου παραπατώντας. Οι ματάδες αμέτοχοι. Η κοπέλα ντύθηκε Συνεχίστε την ανάγνωση Δυο μέτρα – δυο μέτρα κάτω απο την γη υπάρχει μια θέση για κάθε βιαστή

Τι λένε τα Cis άτομα στα Trans άτομα Vs. Τι πραγματικά ακούμε

tumblr_o1s2ci0eqL1rctihmo1_1280
tumblr_o1s2ci0eqL1rctihmo2_1280
«Ω! είσαι τρανς; Αλλά φαίνεσαι τόσο ωραι@» VS. «Τα τρανς άτομα είναι άσχημα»
Συνεχίστε την ανάγνωση Τι λένε τα Cis άτομα στα Trans άτομα Vs. Τι πραγματικά ακούμε

17 Μαΐου: Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας

13256303_888523874608516_5250515168068640315_n

Του Αδέσποτου

Ήταν 17 Μαΐου του 1990, όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) αφαίρεσε την ομοφυλοφιλία από τις «ψυχικές διαταραχές» (ICD). Όμως υπάρχει ακόμα μέχρι σήμερα η «διαταραχή ταυτότητας φύλου», για τα διεμφυλικά / τρανς άτομα, δίχνωντας πως υπάρχει ακόμα δρόμος μέχρι αυτά τα άτομα να μην υφίστανται διακρίσεις και βία.

Ο χάρτης αυτός (http://tgeu.org/trans-rights_europe_map_2016/), που δημοσιεύτηκε το 2016 από την Transgender Europe (TGEU), δείχνει ότι σε 24 χώρες στην Ευρώπη, η υποχρεωτική στείρωση είναι προαπαιτούμενη για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, ενώ 16 χώρες δεν παρέχουν καμία δυνατότητα αλλαγής των εγγράφων των τρανς ατόμων.

Η βία και ο εκφοβισμός που δέχονται οι ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα δεν αφορά μόνο αυτα, αλλα και εμάς, διότι σαν αναρχικά υποκείμενα και αγωνιζόμενο κομμάτι

της κοινωνίας, αγωνιζόμαστε για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και οι κοινωνικές διακρίσεις με βάση το φύλο, τη σεξουαλικότητα και την φυλή. Οπότε θα ήταν λάθος αν λέγαμε πως ο αγώνας

Συνεχίστε την ανάγνωση 17 Μαΐου: Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας

Σημειώσεις πάνω στη θεωρία του Manarchist (Ανδραναρχικού)

Manarchist-Logo1

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ: μισογυνισμός, σεξουαλική κακοποίηση, βιασμός

Ο ανδραναρχικός είναι ο καλύτερος ακτιβιστής. Το ξέρει αυτό μέσα του. Ο ανδραναρχικός προτείνει τις πιο ριζοσπαστικές δράσεις, αρθρώνει τις πιο βαρυσήμαντες θεωρίες. Αυτός μόνο αυτός είναι ο διαφωτιστής. Πρέπει όλοι να διαβάζουμε Adorno, αλλά μόνο ο ανδραναρχικός τον καταλαβαίνει σωστά.

Ο ανδραναρχικός αγαπά τις γυναίκες, και έτσι δεν χρειάζεται να τις ακούει. Οι πολιτικές του χαρακτηρίζονται από την αίσθηση κυριαρχίας, cis αρρενωπότητα, λευκότητα. Η φωνή του είναι η πιο δυνατή, τα λόγια του τα πιο αληθινά. Η αναρχική του πορεία είναι αναπόφευκτη, προέρχεται από βιβλία γραμμένα από άλλους λευκούς άνδρες. Αυτο είναι ένα ανώτερο όραμα. Ξέρει περισσότερα για οποιοδήποτε θέμα από ό τι εσύ, έχει ένα δίπλωμα για αυτό.

Για τον ανδραναρχικό , είμαστε όλοι μια φυλή, η ανθρώπινη Συνεχίστε την ανάγνωση Σημειώσεις πάνω στη θεωρία του Manarchist (Ανδραναρχικού)