Μια συνοπτική κριτική αποδόμηση της μαρξιστικής θεωρίας για το κράτος

[…] Οι θεωρίες για το κράτος, τα χαρακτηριστικά του, το πώς γεννήθηκε και διαμορφώθηκε στο ιστορικό προτσές, έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στην διαμόρφωση των προτάσεων μέσα στο επαναστατικό κίνημα όσον αφορά την τελική υπέρβασή του και την δημιουργία μιας ακρατικής αταξικής κοινωνίας.                                                                                                     

Η επικράτηση συγκεκριμένων ιδεών και θέσεων πάνω σε αυτό το ζήτημα αποδείχτηκε καθοριστικό γεγονός όσον αφορά τα αποτελέσματα που παρήγαγε ιστορικά, π.χ. Ρώσικη Επανάσταση και ήταν το αντίθετο από αυτό που επεδίωκαν οι φορείς αυτών των θέσεων (Μαρξ-Ένγκελς). Όσο σημαντικό είναι ως αναρχικοί να είμαστε σαφείς και ξεκάθαροι όσον αφορά τις προτάσεις μας και τους σκοπούς μας, άλλο τόσο σημαντική είναι η ιστορική αλλά και η θεωρητική γνώση και η κριτική ανάλυση ως ένας πολύτιμος οδηγός για την δράση μας. Η ‘‘Συνοπτική κριτική αποδόμηση της μαρξιστικής θεωρίας για το Κράτος’’ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως συμπληρωματική στην πρόσφατη έκδοσή μας ‘‘ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ’’ που αφορά τις προτάσεις του Επαναστατικού Αγώνα για μια ακρατική αταξική κοινωνία με την μορφή της συνομοσπονδίας.  

Συνεχίστε την ανάγνωση Μια συνοπτική κριτική αποδόμηση της μαρξιστικής θεωρίας για το κράτος

Μάρεϊ Μπούκτσιν: Η διορατικότητα και τα προβλήματα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου

του Murray Bookchin (Μάρεϊ Μπούκτσιν)

[Μεταφράσαμε αυτό το δοκίμιο του Μάρεϊ Μπούκτσιν επειδή το βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον ως προς την κριτική αντιμετώπιση του μαρξισμού, η επικαιρότητα του οποίου είναι όλο και πιο εμφανής τελευταία].

Είναι πολιτικά τονωτικό να κοιτάζει κανείς με νέο βλέμμα το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος (για να χρησιμοποιήσουμε τον αυθεντικό του τίτλο), που γράφτηκε προτού ο Μαρξισμός επικαλυφθεί από ρεφορμιστικούς, μεταμοντέρνους, πνευματικούς και ψυχολογικούς σχολιασμούς. Από την εξέταση αυτού του έργου με τους δικούς του όρους, προκύπτει πως δεν πρόκειται για κάποιο «κείμενο» προορισμένο να εξυπηρετήσει κάποια ακαδημαϊκή αποδόμηση και περίπλοκη ερμηνεία, αλλά μάλλον πως πρόκειται για το μανιφέστο ενός κόμματος Συνεχίστε την ανάγνωση Μάρεϊ Μπούκτσιν: Η διορατικότητα και τα προβλήματα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου

Ρούντολφ Ρόκερ: Ο Μάρξ και ο Αναρχισμός

Λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Έγκελς ο Έντουαρτ Μπέρνοταϊν, ένα από τα πιο επιφανή μέλη της μαρξιστικής κοινότητας, είχε καταπλήξει τους φίλους του με κάποιες επίσημες αποκαλύψεις του. Ο Μπέρνσταϊν εκδήλωσε δημό­σια τις αμφιβολίες του όσον αφορά την ορθότητα της υλι­στικής ερμηνείας της ιστορίας, της πιο τιμημένης μαρξιστι­κής θεωρίας και της συγκεντροποίησης του κεφαλαίου· έφτα­σε μάλιστα στο σημείο να επιτεθεί στη διαλεκτική μέθοδο φτάνοντας στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατόν να μιλά κανείς για κριτικό σοσιαλισμό. Σώφρων άνθρωπος ο Μπέρνσταϊν, κράτησε για τον ίδιο τις ανακαλύψεις του μέχρι το θάνατο του γέρου Έγκελς και τότε μόνο τις κοινοποίησε προς μεγάλο φόβο των ιερέων του μαρξισμού. Όμως ούτε αυτή η σύνεσή του τον έσωσε από τις επιθέσεις που δέ­χθηκε από όλες τις πλευρές. Ο Κάουτσκι έγραψε ένα βι­βλίο ενάντια στον αιρετικό κι ο καημένος Έντουαρτ ανα­γκάστηκε να αποκηρύξει δημόσια στο συνέδριο του Αννόβερου το θανάσιμο αμάρτημά του και να υποταχθεί στην απόφαση της επιστημονικής πλειοψηφίας.

Μετά από όλα αυτά, ο Μπέρνσταϊν δεν είχε τίποτε άλλο να αποκαλύψει. Τα ζητήματα που έθετε στα θεμέλια της μαρξιστικής διδασκαλίας υπήρχαν ήδη από την εποχή που ο ίδιος συνέχιζε ακόμα να είναι πιστός απόστολος της μαρξιστικής εκκλησίας. Όλοι αυτοί οι συλλογισμοί υπήρχαν εδώ και εκεί στην αναρχική φιλολογία και το μόνο σημα­ντικό ήταν ότι ένας σοσιαλδημοκράτης από τους πιο γνω­στούς αναφερόταν σ’ αυτούς για πρώτη φορά. Κανείς δεν αρνείται ότι η κριτική του Μπέρνσταϊν έκανε αίσθηση στο στρατόπεδο των μαρξιστών: είχε κλονίσει τα πιο σημαντικά θεμέλια της μεταφυσικής οικονομίας του Κάρλ Μάρξ και δεν είναι περίεργο που σεβαστοί εκπρόσωποι του ορθόδοξου μαρξισμού επηρεάστηκαν βαθιά από αυτήν.

Και δεν θα ήταν τόσο σοβαρή η κατάσταση, αν δεν συνέβαινε κάτι πολύ χειρότερο. Για έναν περίπου αιώνα οι μαρξιστές δεν έπαψαν να διακηρύσσουν ότι ο Μάρξ και ο Έγκελς ήταν οι εφευρέτες του λεγόμενου επιστημονικού σοσιαλισμού μια ανύπαρκτη διαφορά δημιουργήθηκε ανάμεσα Συνεχίστε την ανάγνωση Ρούντολφ Ρόκερ: Ο Μάρξ και ο Αναρχισμός

Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας – Κορνήλιος Καστοριάδης [PDF]

Kornhlios_Kastoriadis_-_H_Fantasiakh_Thesmish_Ths_Koinwnias.pdf - Adobe Reader_2017-10-25_18-16-06

 

Από τον Πλάτωνα ως τον Μαρξ, η πολιτική σκέψη εμφανίστηκε ως εφαρμογή μιας θεωρίας της ουσίας της κοινωνίας και της ιστορίας. Με θεμέλιό της μια ταυτιστική οντολογία, για την οποία το »είναι» είχε πάντα τη σημασία του »είναι καθορισμένο», συσκότισε το ιδιαίτερο είναι του κοινωνικο-ιστορικού ως ριζικού φαντασιακού. Το πρώτο μέρος αυτού του βιβλίου («Μαρξισμός και επαναστατική θεωρία», δημοσιευμένο στο περιοδικό Socialisme ou Barbarie το 1964-1965), δείχνει πως ο Μαρξ, αιχμάλωτος αυτής της οντολογίας, οδηγήθηκε στο να πνίξει ο ίδιος τα καινούργια σπέρματα που περιείχε η σκέψη του. Το επαναστατικό πρόταγμα υπερβαίνει κάθε «ορθολογική θεμελίωση»: μια νέα θέσμιση της κοινωνίας συνεπάγεται ένα ξεπέρασμα

Συνεχίστε την ανάγνωση Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας – Κορνήλιος Καστοριάδης [PDF]

Μαρξ, Μπακούνιν και κοινωνικός μετασχηματισμός – Τζων Κλαρκ [PDF]

219190092-Τζων-Κλαρκ-John-P-Clark-Μαρξ-Μπακούνιν-και-κοινωνικός-μετασχηματισμός-_2017-08-09_17-50-53

 

Οταν το 1871 ο επιφανής αγωνιστής της ιταλικής ενοποίησης Τζουζέπε Ματσίνι επιτίθεται στη Διεθνή Ενωση των Εργαζομένων και στην Παρισινή Κομμούνα, ο Μπακούνιν δεν χάνει ευκαιρία για να αντιπαρατεθεί, μέσω άρθρων, επιστολών και ενός μεγαλύτερου κειμένου, με τον θρησκευτικό Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρξ, Μπακούνιν και κοινωνικός μετασχηματισμός – Τζων Κλαρκ [PDF]