Σαν σήμερα: Η απεργία και εξέγερση των καπνεργατών του Πλόβντιβ

31901844_979061242253222_7844850507372822528_n
Η μόνη γνωστή φωτογραφία των απεργών του Πλόβντιβ

 

Σαν σήμερα, 4 Μαΐου 1953, ξεκινά η απεργία και εξέγερση των καπνεργατών του Πλόβντιβ. Την άνοιξη του 1953, αρχίζουν οι διαμαρτυρίες των εργαζομένων στη βουλγαρική πόλη Πλόβντιβ, ενός σημαντικού κέντρου της καπνοβιομηχανίας. Αυτό που ξεκίνησε ως απεργία από την καπνοβιομηχανία με οικονομικές διεκδικήσεις, γρήγορα μετατράπηκε σε μαζική αντι-σταλινική δράση κατά της κομμουνιστικής κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Στις 20 Απριλίου 1953, οι εργάτες καπνού του Πλόβντιβ έστειλαν έκκλειση στον γενικό γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας (Κ.Κ.Β.), Valko Chervenkov.

Προειδοποίησαν ότι ελλείψει συμφωνίας σχετικά με τα αιτήματά τους (εγγυημένη απασχόληση, πενταήμερη εργασία και εξασφάλιση στο Συνεχίστε την ανάγνωση Σαν σήμερα: Η απεργία και εξέγερση των καπνεργατών του Πλόβντιβ

Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό

mpenito-e1530543035892

 

Ο δρόμος προς το φασισμό

(Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό)

Του Λάρυ Γκάμποουν*

Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία … ό,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία. Τα πιο αγωνιστικά φιλε­λεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα … Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος … αυστηρά συγκεντρωτικό … μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια … Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού “φιλελευθερισμού” ή δη­μοκρατικής “ελευθερίας”. (Γουίντχαμ Λιούις, Άγγλος οπαδός του φασισμού [1926])

Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πά­ντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν “προσηλυτίζονται” στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες … και φορτίζουν τον Συνεχίστε την ανάγνωση Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό

Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα – Ταμτάκος Γιάννης [PDF]

2018-04-22 21_34_48-77274721-ceb3ceb9ceaccebdcebdceb7cf82-cf84ceb1cebccf84ceaccebacebfcf82-ceb1cebdc

 

«Πώς σε λένε;». Είπα το ψευδώνυμό μου – Γιάννης Καζάκος. Αυτός ο χαφιές ο νοματάρχης κρατούσε το πιστόλι, με χτυπάει με την κάνη και μου λέει συγκεκριμένα τη φράση: «Γαμώ το Στάλιν σου!». Πού να ήξερε. . . Εμένα με πήραν τα αίματα. Αυτοί οι δύο ήτανε άνθρωποι του Δάγκουλα, μία συμμορία παρακρατικών που δρούσε εδώ στη Θεσσαλονίκη και συνεργαζόταν με την αστυνομία. «Τι ήρθες εδώ να κάνεις;». Εγώ είχα κι ένα κουστούμι παλιό κι έκανα ότι είχα πάει να το γυρίσω ανάποδα, να μου το διορθώσει ο ράφτης. Τι να πω, ότι είχαμε συνάντηση του πυρήνα; Όλα τα στοιχεία τα είχαμε κρύψει στα κάρβουνα, γιατί Συνεχίστε την ανάγνωση Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα – Ταμτάκος Γιάννης [PDF]

Ερρίκο Μαλατέστα: Πένθος ή γιορτή;

Ο Λένιν είναι νεκρός. Μπορούμε να έχουμε για αυτόν εκείνο το είδος του εξαναγκαστικού θαυμασμού που τρέφουν τα πλήθη για τους ισχυρούς ανθρώπους, ακόμη κι αν είναι παραπλανητικοί, ακόμη κι αν είναι αναξιόπιστοι, καθώς καταφέρνουν να αφήσουν στην ιστορία ένα βαθύ ίχνος από το πέρασμά τους: Αλέξανδρος, Ιούλιος Καίσαρας, Λογιόλα, Κρόμγουελ, Ροβεσπιέρος, Ναπολέων. Όμως αυτός, έστω και με τις καλύτερες προθέσεις, ήταν ένας τύρρανος, ένας στραγγαλιστής της ρωσικής επανάστασης και εμείς που δεν μπορέσαμε Συνεχίστε την ανάγνωση Ερρίκο Μαλατέστα: Πένθος ή γιορτή;

1900-1923: Αναρχισμός στη Σιβηρία

Μια σύντομη ιστορία του αναρχισμού στη Σιβηρία, μέχρι την εξάλειψή του από την μπολσεβίκικη αντεπανάσταση. Έχει πολλές ομοιότητες με το μαχνοβίτικο κίνημα.

 

anarchists-against-dictatorship[1]

 

Ακαδημαϊκοί όπως ο Paul Avrich, μαζί με αγωνιστές όπως ο Βολίν, ο Γκορέλικ και ο Αρσίνοφ, μας έχουν δώσει σήμερα μόνο μια μορφή του αναρχισμού στη Σιβηρία. Κι αυτό γιατί ο σημαντικός ρόλος του αναρχισμού στην περιοχή παρέμεινε ασαφής.

Τώρα το έργο του Anatoli Shtirbul ρίχνει τα φώτα της δημοσιότητας σε αυτή την περιοχή του κόσμου και την αναρχική της ιστορία.

Το έργο του Shtirbul “Το αναρχικό κίνημα στη Σιβηρία κατά το πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα: Αντικρατική εξέγερση και μη κρατιστική αυτοοργάνωση των εργατών” εκδόθηκε από το Πανεπιστήμιο του Ομσκ το 1996, αλλά δεν έχει ακόμη εμφανιστεί σε οποιαοδήποτε μετάφραση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το δίτομο αυτό έργο περιέχει πολλά έγγραφα από τα αρχεία της Τσεκά (την μπολσεβίκικη μυστική Συνεχίστε την ανάγνωση 1900-1923: Αναρχισμός στη Σιβηρία

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η «επαναστατική κυβέρνηση».

απο το  CrimethInc

Η Emma Goldman το γνώριζε. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν προειδοποίησε όλους για αυτό μισό αιώνα πριν από τη Ρωσική Επανάσταση. Οι βετεράνοι του Κόμματος των Μαύρων Πάνθηρων και του Μαύρου Απελευθερωτικού Στρατού Ashanti Alston και Kuwasi Balagoon έφτασαν το ίδιο συμπέρασμα. Δεν υπάρχει καμία τέτοια επαναστατική κυβέρνηση. Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα όργανα της κυβέρνησης για να καταργήσετε την καταπίεση.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, οι αναρχικοί υποστήριξαν ότι το κλειδί της απελευθέρωσης δεν είναι να καταλάβουν το κράτος αλλά να το Συνεχίστε την ανάγνωση Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η «επαναστατική κυβέρνηση».

Ανάμεσα στον ελευθεριακό σοσιαλισμό και τον μυθικό κομμουνισμό

Το κείμενο αυτό αποτελεί αναδημοσίευση της συνεισφοράς μου στην νεότευκτη πολιτική επιθεώρηση Κοινωνικός Αναρχισμός, το πρώτο τεύχος της οποίας μόλις βγήκε στην κυκλοφορία από τις συνεργατικές εκδόσεις «Κουρσάλ». Περισσότερες πληροφορίες για το εγχείρημα εδώ:

http://koursal.wordpress.com/2013/05/22/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81/.

 

«Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε και θα καταστεί δυνατόν να αποδεσμευθεί από τις φυσικές νομοτέλειες, ως και τις κοινωνικές νομοτέλειες. Οι νόμοι (νομοτέλειες) αυτοί οι οποίοι διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες προς μεγαλύτερη μελέτη της επιστήμης, δεν υπάγονται ειμή μόνο σε μία και μοναδική κατηγορία, διότι είναι όλοι εξίσου φυσικοί νόμοι, νόμοι της ειμαρμένης, οι οποίοι συνιστούν την βάση και το ίδιο προαπαιτούμενο της υπάρξεως έτσι, ώστε κανένα ανθρώπινο ον δεν θα είχε τις προϋποθέσεις να επαναστατήσει εναντίον τους, δίχως την συνέπεια της μετέπειτα αυτοκτονίας του».

 Μιχαήλ Μπακούνιν, «Η Καθολική Εκπαίδευση»

 

 Όταν κανείς επιχειρεί μια αναδρομή σε κείμενα της κλασσικής αναρχοκομμουνιστικής παράδοσης, όπως είναι τα κείμενα των Ισπανών συντρόφων του μεσοπολέμου ή αυτά των Ιταλών αναρχικών της δεκαετίας του 1910 και του 1920, μπορεί να διαπιστώσει από πρώτο χέρι το ενδιαφέρον που επεδείκνυαν αυτοί οι συγγραφείς σχετικά με τα οικονομικά δεδομένα, τα στάδια και Συνεχίστε την ανάγνωση Ανάμεσα στον ελευθεριακό σοσιαλισμό και τον μυθικό κομμουνισμό

Τζαμπιέτρο «Νίκο» Μπέρτι: Λενινιστικός και αναρχικός βολονταρισμός

Το κείμενο που ακολουθεί θέλει να αναδείξει ένα ουσιαστικό πρόβλημα στην αναρχική ανάγνωση του λενινισμού, με ένα πρίσμα ταυτοχρόνως θεωρητικό και ιστορικό. Σκοπεύουμε, εννοείται, να επισημάνουμε εδώ μερικά μονάχα θεμελιώδη ζητήματα, χωρίς να έχουμε την παραμικρή πρόθεση να εξαντλήσουμε το πρόβλημα, το οποίο για συγκεκριμένους λόγους, όπως θα δούμε στη συνέχεια, είναι σύνθετο και βασανιστικό.

Αυτού λεχθέντος, ερχόμαστε αμέσως στον πυρήνα του προβλήματος, δηλώνοντας ότι μια συζήτηση για τον λενινισμό περνά, πρώτα απ’ όλα, μέσα από το κρίσιμο και θεμελιώδες ζήτημα του επαναστατικού υποκειμενισμού. Ισχυριζόμαστε, πράγματι, ότι όλες οι αβυσσαλέες ιδεολογικές και στρατηγικές διαφορές που χωρίζουν τον αναρχισμό από τον λενινισμό, προέρχονται ακριβώς από ένα φαινομενικά κοινό στοιχείο: τον υποκειμενισμό, ακριβώς. Πρόκειται για μια μεθοδολογική προεισαγωγή, που μας φαίνεται ορθή τόσο από επιστημονική όσο και από ιδεολογική σκοπιά, εφόσον η ιδιαιτερότητα του λενινισμού αναφορικά με τη μαρξιστική θεωρία και παράδοση, έγκειται στο βολονταριστικό-επαναστατικό μπόλιασμα του πρώτου στη δεύτερη. Με άλλα λόγια, αν δεν βάλουμε στο κέντρο της συζήτησης τον βολονταρισμό, η ανάλυση τείνει να καταλήγει στη συνήθη αντιπαράθεση μεταξύ μαρξισμού και αναρχισμού. Συνεπώς, είναι από τον υποκειμενισμό που πρέπει να ξεκινήσουμε και, για να είμαστε ακριβείς, από τον λενινιστικό υποκειμενισμό: θα προχωρήσουμε αμέσως στην αποσαφήνιση του προβληματισμού μας, επισημαίνοντας τα θεμελιώδη σημεία της λενινιστικής σκέψης και πρακτικής.

Η αφετηρία του Λένιν είναι διπλή: από τη μια πλευρά ο Μαρξ, από την άλλη η Ρωσία. Ο Μαρξ, δηλαδή η αντικειμενική πλευρά της ιστορίας (από την ανάπτυξη του κεφαλαίου στη δημιουργία του προλεταριάτου και από εκεί στην επανάσταση) και η Ρωσία, δηλαδή η ανωμαλία αναφορικά Συνεχίστε την ανάγνωση Τζαμπιέτρο «Νίκο» Μπέρτι: Λενινιστικός και αναρχικός βολονταρισμός

Σαν σήμερα: Επαναστάτες ανατίναξαν το αρχηγείο των μπολσεβίκων

Σαν σήμερα, στις 25 Σεπτεμβρίου του 1919, Αριστεροί Σοσιαλιστές-Επαναστάτες και περιθωριακοί αναρχικοί ανατίναξαν το αρχηγείο της Επιτροπής Μόσχας, του Κομμουνιστικού Κόμματος, που βρισκόταν στο σοκάκι Leontief (Леонтьевском Переулке), σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα αυξανόμενα περιστατικά μπολσεβικικής καταστολής, συμπεριλαμβανομένων των επιδρομών της Cheka σε αναρχικές ομάδες και την απαγόρευση του Αναρχικού συνεδρίου.

 

14470432_672534509572565_31331582006743870_n
Tο κτίριο της επιτροπής της Μόσχας των μπολσεβίκων μετά την επίθεση των αναρχικών στις 25 Σεπτεμβρίου 1919

 

Δώδεκα κομμουνιστές σκοτώθηκαν και πενηνταπέντε τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων, ο θεωρητικός των μπολσεβίκων και συντάκτης Συνεχίστε την ανάγνωση Σαν σήμερα: Επαναστάτες ανατίναξαν το αρχηγείο των μπολσεβίκων