Ο Έριχ Μίζαμ γράφει για τη δολοφονία της Λούξεμπουργκ και του Λίμπκνεχτ

tumblr_pldjkelrr71qcrg73o1_1280

 

«Η ντροπή είναι ανυπολόγιστη. Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που μπορούμε να κάνουμε: να κρατήσουμε ζωντανή την κληρονομιά του Karl Liebknecht και της Rosa Luxemburg, να συνεχίσουμε τον αγώνα τους και να καθιερώσουμε την επανάσταση, επιδιώκοντας την, έως ότου νικήσει η ελευθερία και ο σοσιαλισμός. Ας τυλίξουμε τα σώματα των νεκρών σε κόκκινες σημαίες και ας ορκιστούμε σε αυτά:

Θα πολεμήσουμε μέχρι τη νίκη της παγκόσμιας επανάστασης!

Το υποσχόμαστε αυτό  Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Έριχ Μίζαμ γράφει για τη δολοφονία της Λούξεμπουργκ και του Λίμπκνεχτ

Η διαθήκη του Ζυλ Μπονό

tumblr_m9vd07Sjjo1r2qr2so1_1280

 

Το σώμα του ιλλεγγαλιστή αναρχικού Ζυλ Μπονό, μετά τη δολοφονία του στα χέρια της γαλλικής αστυνομίας, Απρίλιος 1912. Η τελευταία του διαθήκη βρέθηκε αργότερα στην τσέπη του και έγραφε:

«Πρέπει να ζήσω τη ζωή μου. Έχω το δικαίωμα να ζήσω, γιατί κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζει και αφού η ηλιθιότητα και το εγκληματικό κοινωνικό σας σύστημα ισχυρίζονται ότι θα με εμποδίσουν να το κάνω, τόσο το χειρότερο για την κοινωνία. Τόσο το χειρότερο για όλους σας!»

 

Ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, η Εμιλιέν Μορέν, ο Γκρεγκόριο Χοβέρ, η Μπέρθα Φαμπέρ και ο Φρανσίσκο Ασκάσο, στους δρόμους του Παρισιού, 1926

TnshYUE
Ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, η Εμιλιέν Μορέν, ο Γκρεγκόριο Χοβέρ, η Μπέρθα Φαμπέρ και ο Φρανσίσκο Ασκάσο, στους δρόμους του Παρισιού, 1926

Τον Οκτώβριο του 1868 επισκέπτεται την Ισπανία ο αναρχικός Τζουσέπε Φαννέλι

 

10942364_827281387318451_4447652132720769059_n.png

 

Τον Οκτώβριο του 1868 επισκέπτεται την Ισπανία ένας μεγάλος αναρχικός, ο Τζουσέπε Φαννέλι (Giuseppe Fanelli). Το ταξίδι αποφασίστηκε από κοινού από τον ίδιο και από τον αναρχικό Μιχαήλ Μπακούνιν, με σκοπό να διαδώσει τις ιδέες του αναρχισμού και για να «στρατολογήσει» μέλη για την 1η Διεθνή. Τον Φεβρουάριο του 1869 θα εγκαταλείψει την Βαρκελώνη αφού πρώτα εγκαταστήσει την IWMA (Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνής). Οι ιδέες της αναρχίας έγιναν σχετικά γρήγορα αποδεκτές από μεγάλο μέρος του λαού της Καταλονίας αλλά και γειτονικών αγροτικών περιοχών, όπως η Αραγονία. Στην Βαρκελώνη ιδρύθηκε επίσης την εποχή του Φανέλλι το «Ateneo de la Clase Obrera», όπου έδινε την ευκαιρία σε μικρές ομάδες να συζητούν τις ιδέες του Φουριέ (Charles Fourier) και του Προυντόν (Pierre Josef Prοudhon) και τις δυνατότητες που υπήρχαν για την οργάνωση της κοινωνίας με βάση τη συνεργασία.

Στην ιστορίκη αυτη φωτογραφία είναι διεθνιστές της Ισπανίας με τον Επαναστάτη Giuseppe Fanelli κατα την επίσκεψη του στην Ισπανία. Οι υπόλοιποι είναι γνωστοί καθώς και λιγότερο γνωστοί επαναστάτες και πρωτεργάτες του ισπανικού αναρχικου κινήματος.

1: Giuseppe Fanelli. 2: Angel Cenagorta. 3: José Rubau Donadeu. 4: Manuel Cano. 5: Francisco Mora. 6: Marcelino López. 7: Antonio Cerrudo. 8: Enrique Borrel. 9: Anselmo Lorenzo. 10: Nicolás Rodríguez. 11: José Posyol. 12: Julio Rubau Donadeu. 13: José Fernández. 14: José Adsuara. 15: Quintín Rodríguez. 16: Miguel Lángara. 17: Antonio Gimeno. 18: Enrique Simancas. 19: Ángel Mora. 20: José Fernández. 21: Benito Rodríguez.